Ciśnienie pulsowe (Pulse Blood Pressure, PP) jest wskaźnikiem czynności układu krążenia. Pulsowe ciśnienie krwi stanowi różnicę między ciśnieniem systolicznym i ciśnieniem diastolicznym. Obecnie istnieją niezaprzeczalne dowody na to, że poziom ciśnienia pulsowego jest ważnym czynnikiem, który decyduje o rozwoju powikłań u osób z róznymi chorobami układu krążenia.

Poziom ciśnienia pulsowego może w sposób adekwatny pokazywać “prawdziwy wiek” naczyń tętniczych, który nie zawsze powinien odpowiadać ich “wiekowi biologicznemu”.

Z reguły, ciśnienie pulsowe u zdrowych dorosłych osób w stanie spokoju stanowi około 30-60 mmHg.


Obniżone ciśnienie pulsowe


Obniżone ciśnienie pulsowe – kiedy różnica między ciśnieniem systolicznym i ciśnieniem diastolicznym stanowi poniżej 30 mmHg – na przykład, 125/100 mmHg.

Najbardziej rozpowszechnione przyczyny:

  • zmniejszenie objętości wyrzutowej lewego przedsionka serca (tamponada, zapalenie osierdzia przewlekłe zarostowe lub zwężenie aorty);
  • nadmierna tachykardia, kiedy czas zapełnienia przedsionków serca nagle się zmniejsza;
  • szok w rezultacie zwiększenia obwodowego oporu naczyniowego;

Zwiększone ciśnienie pulsowe


Zwiększone ciśnienie pulsowe – kiedy różnica między ciśnieniem systolicznym i ciśnieniem diastolicznym stanowi powyżej 60 mmHg – na przykład, 140/70 mmHg.

Wysokie ciśnienie pulsowe jest bardzo szkodliwe dla organizmu, ponieważ przyśpiesza naturalne starzenie organów wewnętrznych, zwłaszcza serca, mózgu oraz nerek.

Najbardziej rozpowszechnione przyczyny:

  • zwiększenie sztywności większych tętnic;
  • zespół hiperkinetyczny;
  • miażdżyca;
  • przewlekła niewydolność serca;
  • anemia;
  • ciąża;
  • niepokój;
  • blokada serca;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.

W przypadku istotnej zmiany (obniżenia lub zwiększenia) ciśnienia pulsowego należy natychmiast zwrócić się do lekarza.